Folkfestival Dranouter

Vrijdag 01 augustus 2008
Zaterdag 02 augsutus 2008
Zondag 03 augustus 2008

Verslag van het optreden:

De woensdag voor het heftige weekeind zijn we met de volgende personen de tenten op gaan zetten bij tante Roos wat nu dus camping koudekots 11 is geworden.
Dit is geen grap maar wel zeer toepassenlijk.

Jos, Ad, Fons, Jacky, Patricia, Ed, Bart, en Lieven + Kid`s.

Nadat we de tenten op Jos z`n ( onze ongewasse manager ) ad-vies met 5-duimers vast getimmerd hadden in de klei, hebben we Bart eenzaam en alleen achter moeten laten om het tentenkamp te bewaken. Wij en ook de rest zouden in de loop van vrijdag en zaterdag terug komen om dit kampement te bemannen cq bevrouwen.

Zogezecht zo gedaan. In totaal waren er 77514-1 bezoekers gedurende het weekeinde waarvan we de laatste 14-1 toch even willen vermelden, te weten:
Ad, Frank, Louis, Myranda, Chaya, Karin, Ed, Marco, Jos, Kees, Bart, Lieven, Carla en Davenie.
Met z´n allen hebben we velen gesprekken gevoerd om de wereld te verbeteren, erachter gekomen dat lachen heel gezond is en ik weet nie hoeveel bier gezopen.
De zaterdag-middag was natuurlijk gereserveerd voor ons optreden in het dorp.
Eerst een beetje warm blazen bij tante Roos wat al dierekt een groot sucses was, genoeg bier en fans, we moesten ons ontworstelen om onze weg voort te zetten, richting dorp.
Nadat iedereen alle onderdelelen van zijn instrument ( montstukken, schuifbuizen, doppen van accordion, snaren van de banjo, knuppels, tromstokken, dempers, lepels, stukken gitaar, stemvorken, wielen van de grote trom, geen marsboekske ) weer terug veroverd had van onze fans konden we onze weg, voort zetten.
Het zal ongeveer half vier geweest zijn dat we langs het schooltje van juffrouw Ria kwamen die altijd ontbijt verzorgt, onze eerste afspraak was al gesloten, jammer juffrouw Ria, volgend jaar proberen we het weer.
Dan op naar De Zwaan, jawel tegenover de kerk, vollen bak overal. Toeterend, zwetend en bier drinkend hebben we ons hierin gestort en genoten van de leuke reacties. Dan op naar wat vroeger Jean-Marie was. Zijn overbuurman, 78-jaar is, een van onze grootste fans, vorig jaar heeft Han hem een week na het festival een fotoboek van de SomsBand overhandigd. Dus eerst hier een serenade. Aanbellen, vrouw doet open, Ad moet meneer wakker gaan maken en dan ontploft het, eerst lang zal hij leven ( stomme tekst op die leeftijd ), daarna ons mooie Chaya-nummer, Fuck de folk, Het publiek aan de overkant is niet meer te houden, we worden de kroeg ingesleurd.
Vanwege het goede weer zit iedereen in den hof, dus kunnen we binnen even in-blazen. Nie dus, de hele bende buiten maakt zoveel kabaal dat de politie de weg komt afzetten, van die baan af, totdat de SomsBand ten tonele verschijnt om ons dankbare publiek te vermaken.
Op tafels, in bomen, op glasbakken, of gewoon bezopen slapend, niks is gek genoeg om deel te nemen aan dit folksfeest. Geweldige sfeer.
Dan op naar caffee De Zon. Hier hadden ze het al beter voorzien, de weg was al afgezet. Toeterent aankoment gingen de hekken al open, we wrongen ons naar binnnen en ook hier barstte de hel weer los. Wat we gespeeld hebben weten we zelf ook niet meer, maar aan de reactie van het publiek te horen moet het weer supper geweest zijn, Tafels, stoelen, bomen, tenten, niks stond nog op zijn plaats toen we weer richting tentenkamp gingen. Bezopen als fariezeërs die Egipte verlaten hebben, kunnen we ons nog het volgende herinneren:


Een hangmat licht in Dranouter dus gewoon voor de deur in de gang.
Homofiele-arabier, = islamietje
Iemand dood maken met een blije mus
Stutte = boterham
Houten kut = blokfluit
Ja = Joch, Jos, Joj, Jok
Heremiet = Deftige homo
Minnekozen = Westvlaams, mijn neef
Postwezen = Kinderen van dode postbode´s

Niet leuk om te horen:
Tegen een lilieputter zeggen, ik houd je op de hoogte
Iemand met een houten been, kan op eigen houtje de weg oversteken.

De volgende morgen lees ik, bijna nuchter, een gedicht van A.Bungeart,

Wie een echt hart heeft
En zijn ogen open houdt
Ziet de mensen
Die hem nodig hebben.

Misschien symboliseerd dit wel ons SomsBand-gevoel van Dranouter. Heerlijk, het was weer super, bedankt publiek voor jullie geweldige reactie´s

Oorspronkelijke tekst

Luchfoto van het terrein

Een luchtfoto van het festivalterrein in 2007


Het Dranouter Festival ontstond in 1975 vanuit de toenmalige toonaangevende folkclub “De Zon”. Het eerste festival was een ééndaags gebeuren op de speelplaats van de toenmalige jongensschool. Er speelden 8 groepen en er waren een 300-tal toeschouwers.

In 1977 werd het voor het eerst een tentenfestival. Het festival lokte toen al meer dan duizend toeschouwers. Eind de jaren ’70 had Dranouter zich geprofileerd als Folkfestival naar Angelsaksisch model met groepen uit voornamelijk Engeland, Vlaanderen, Frankrijk en Nederland.

In de jaren ’80 stagneerde de groei. De folk kreeg het moeilijk en werd wat in de verdrukking geduwd door de opmars van allerlei elektronische toestanden en de rock. Het festival moest het stellen met drie- tot vijfduizend toeschouwers – veelal veteranen van 1968 – en kreeg een sterk hippie-imago mee.

Eind de jaren tachtig kwam de kentering. De programmatie werd toen ook opengetrokken naar wereldmuziek en fusies tussen genres deden hun intrede. De interesse groeide, waardoor ook ‘grotere namen’ konden worden geprogrammeerd. In 1995 steeg het toeschouwersaantal tot 45.000. ‘Dranouter’ was een begrip geworden als zomerfestival.

Ondertussen zat de tweede folkrevival er aan te komen, waardoor ook meer jonge mensen de weg naar de folkweide vonden. In 1997 barstte het festivalterrein bijna uit zijn voegen met meer dan 65.000 toeschouwers. Sindsdien is de oppervlakte nagenoeg verdubbeld, werd het publiekscomfort gevoelig vergroot en werd de nieuwe concerttent op gejuich onthaald.

Dranouter is klaar voor de 21ste eeuw.

adres: http://www.folkdranouter.be/festivalsite/index.htm