De SomsBand

De agenda


Home | Nieuws | Agenda | Wie is Wie | Foto's | Links | Gastenboek | Contact |

Verslag van het festival:

Woensdag 1 augustus:
De eerste groep vertrekt vroeg naar Camping Roos. Dit zijn Han, Karin, Ed en Dave. De rit met de Citroën 2CV en Citroën HY camper verloopt goed maar niet al te snel. Dit zullen veel vrachtwagenchauffeurs hebben gemerkt! De topsnelheid van de camper is net 80 km/uur, dus er zat snel een hele file vrachtauto’s achter vanwege het inhaalverbod.
Op camping Roos aangekomen hebben zij de eerste tenten opgezet zodat iedereen die volgde van een slaapplaats verzekerd was.

Donderdag 2 augustus:
Het SomsBand-kamp wordt verder afgebouwd, de buurt wordt verkend en in de avond naar de openingsavond van het festival.

Vrijdag 3 augustus:
Het wordt aardig druk bij het SomsBand-kamp op camping Roos. Eerst komt Kees al snel gevolgd door Jos, Koos (Marco) en Ad later zullen ook Myranda en Chaja aankomen en daarna met het openbaar vervoer Anne. Tegen de avond zijn we dus al met elf personen. De sfeer is goed en in de avond gaan we naar diverse optredens kijken op het festivalterrein.

Zaterdag 4 augustus:
Kees vertrekt al vroeg weer naar huis. Later komt Nico de groep weer aanvullen. In de loop van de middag hebben we de instrumenten gepakt en zijn we vanaf de Camping naar het dorp gelopen. Onderweg hebben we al muziek gemaakt, maar in het dorp zijn we op alle terrassen blijven hangen met muziek. In de avond weer naar het festivalterrein.

Zondag 5 augustus:
Karin gaat een groot deel van de dag met de fiets de omgeving verkennen. De rest vermaakt zich op de camping, in het dorp of op het festivalterrein. Anne vertrekt in de vooravond naar haar vakantieadres langs de Belgische kust. In de avond zijn we weer allemaal op het festival te vinden. Han heeft al menig uurtje doorgebracht bij de PA-installatie om de technieken te bekijken. Hij heeft daar zolang gestaan dat hij op den duur samen met Koos achter de PA-installatie staat om daar van de technische staf een uitleg te krijgen.
Nadat we de laatste bonnen hebben opgedronken vertrekken we naar de camping. Daar nog enkele consumpties en dan maar gaan slapen.

Maandag 6 augustus:
Iedereen was al vroeg op. We hebben dus al snel opgeruimd en vertrekken tussen 10 en 11 uur richting huis.

Wist je dat:

• Dave alle vrouwen op het festival mooi vind. Koos en Ad twijfelen nu wel aan de smaak van Dave.
• Dave Karin gebruikt om foto’s van deze vrouwen te maken. Karin moet poseren voor op de foto, later blijkt dat alleen een stukje van haar schouder op de foto staat en dat op de rest van de foto een vreemde vrouw staat.
• Dit weekend de meeste van onze groep Sommen als achternaam hadden. Het gaat hier om Ed, Han, Karin, Kees, Jos, Anne en Nico.
• Karin graag in zweefmolens zit. Meerdere keren is ze in de zweefmolen op het terrein geweest.
• Nico vroeger vaak naar het vingerstraatje in Baarle ging. We hebben op het stratenplan van Baarle alleen geen vingerstraatje kunnen vinden.
• Ad problemen heeft met eten. Iedereen kon telkens goed zien dat hij was gaan eten omdat telkens zijn hele T-shirt onder de vlekken zat.
• Myranda ieder jaar weer de auto bij de camping krijgt op de maandag. Jos wil dit ook proberen maar wordt door de politie staande gehouden.

Een luchtfoto van het festivalterrein in 2007

Oorspronkelijke tekst:

Het Dranouter Festival ontstond in 1975 vanuit de toenmalige toonaangevende folkclub “De Zon”. Het eerste festival was een ééndaags gebeuren op de speelplaats van de toenmalige jongensschool. Er speelden 8 groepen en er waren een 300-tal toeschouwers.

In 1977 werd het voor het eerst een tentenfestival. Het festival lokte toen al meer dan duizend toeschouwers. Eind de jaren ’70 had Dranouter zich geprofileerd als Folkfestival naar Angelsaksisch model met groepen uit voornamelijk Engeland, Vlaanderen, Frankrijk en Nederland.

In de jaren ’80 stagneerde de groei. De folk kreeg het moeilijk en werd wat in de verdrukking geduwd door de opmars van allerlei elektronische toestanden en de rock. Het festival moest het stellen met drie- tot vijfduizend toeschouwers – veelal veteranen van 1968 – en kreeg een sterk hippie-imago mee.

Eind de jaren tachtig kwam de kentering. De programmatie werd toen ook opengetrokken naar wereldmuziek en fusies tussen genres deden hun intrede. De interesse groeide, waardoor ook ‘grotere namen’ konden worden geprogrammeerd. In 1995 steeg het toeschouwersaantal tot 45.000. ‘Dranouter’ was een begrip geworden als zomerfestival.

Ondertussen zat de tweede folkrevival er aan te komen, waardoor ook meer jonge mensen de weg naar de folkweide vonden. In 1997 barstte het festivalterrein bijna uit zijn voegen met meer dan 65.000 toeschouwers. Sindsdien is de oppervlakte nagenoeg verdubbeld, werd het publiekscomfort gevoelig vergroot en werd de nieuwe concerttent op gejuich onthaald.

Dranouter is klaar voor de 21ste eeuw.

adres: http://www.folkdranouter.be/festivalsite/index.htm