Verslag van het festival:
De SomsBand is weer naar dranouter geweest. Na al het gedoe met al dan niet
meedoen met katastroof. Is het toch weer een spectaculair feest geworden.
Omdat er velen van ons iets anders gepland hadden, waren we maar met 7 op
donderdag middag.
We hadden ons condoom alvast thuis aangedaan en de vrouwen hun string
doorgeknipt dan moesten we daar ook niet meer aan denken als we zat waren.
Na onze eerste snack op het terein zijn we naar de biertent gegaan om de
mannen van katastroof een duwtje in de rug te geven. We moeten stellen, ze
hebben het er niet slecht vanaf gebracht zonder ons en we kregen achteraf
nog een handdruk voor niet bewezen diensten.
Toen sloeg het noodlot toe, Ad onze manager, penningmeester, bonnenhaler,
peptalker (en alle andere belangrijke en minder belangrijke functies) moest
na 1 dag, 3 biertjes, 1 friet en 1 frikandel al opgeven en naar huis
terugkeren. De peptalk werd deskundig overgedragen aan koos en de pot aan
dave en ed.
Er is volop reclame gemaakt voor de site, iedereen had zen t-shirt aan
(bijna elke dag dat moet stinken dat kan niet anders) en klaasje heeft als
eerste de eer gehad er 1 te krijgen.
Zondag hebben we gespeeld in het dorp, we hadden alleen geen trom, maar
evelien (een meisje dat we onderweg tegenkwamen en koos wel zag zitten)
heeft ad geweldig vervangen. De opa van over de deur bij Jean-Marie kreeg
zijn eigen serenade en bedankte ons met een rondje. Dat is voor een
somsbander de schoonste eer. We hebben dranouter afgesloten met een
spetterend optreden van de cluricauns en zijn dan maar gaan slapen. (na nog
1 bakske bier)
Maandag hebben we alles opgeruimd en toen alles weg was melde ed ons (zonder
horloge) dat het twaalf uur was. Het was vijf voor twaalf zoals elke keer
zat of niet om twaalf uur zijn we weg en gaan we nog iets eten en dan naar
huis.
PS. in dranouter telt niks (das een ander postnummer) maar nu weer wel, voor
de mensen die het nog niet wisten.
Oorspronkelijke tekst:
Het Dranouter Festival ontstond in 1975 vanuit de toenmalige toonaangevende folkclub “De Zon”. Het eerste festival was een ééndaags gebeuren op de speelplaats van de toenmalige jongensschool. Er speelden 8 groepen en er waren een 300-tal toeschouwers.
In 1977 werd het voor het eerst een tentenfestival. Het festival lokte toen al meer dan duizend toeschouwers. Eind de jaren ’70 had Dranouter zich geprofileerd als Folkfestival naar Angelsaksisch model met groepen uit voornamelijk Engeland, Vlaanderen, Frankrijk en Nederland.
In de jaren ’80 stagneerde de groei. De folk kreeg het moeilijk en werd wat in de verdrukking geduwd door de opmars van allerlei elektronische toestanden en de rock. Het festival moest het stellen met drie- tot vijfduizend toeschouwers – veelal veteranen van 1968 – en kreeg een sterk hippie-imago mee.
Eind de jaren tachtig kwam de kentering. De programmatie werd toen ook opengetrokken naar wereldmuziek en fusies tussen genres deden hun intrede. De interesse groeide, waardoor ook ‘grotere namen’ konden worden geprogrammeerd. In 1995 steeg het toeschouwersaantal tot 45.000. ‘Dranouter’ was een begrip geworden als zomerfestival.
Ondertussen zat de tweede folkrevival er aan te komen, waardoor ook meer jonge mensen de weg naar de folkweide vonden. In 1997 barstte het festivalterrein bijna uit zijn voegen met meer dan 65.000 toeschouwers. Sindsdien is de oppervlakte nagenoeg verdubbeld, werd het publiekscomfort gevoelig vergroot en werd de nieuwe concerttent op gejuich onthaald.
Dranouter is klaar voor de 21ste eeuw.
adres: http://www.folkdranouter.be/festivalsite/index.htm