Folkfestival Dranouter

Vrijdag 07 augustus 2009
Zaterdag 08 augsutus 2009
Zondag 09 augustus 2009

Verslag van het optreden:

Ook dit jaar was weer een geweldig Dranouter weekend. Het weer was goed en dan kan het al bijna niet meer mis gaan! We weten allemaal dat Dranouter voor de Somsband een jaarlijks vakantie-uitstapje is.
Op woensdag is de eerste groep van 4 personen: Dave, Ed, Koos en Jos vertrokken naar Camping Koudekot (voorheen Roos) om het bivak op te stellen.
Donderdagmiddag is de volgende groep aangekomen bestaande uit Karin, Myranda en Chaja.
Vrijdagmiddag was het de beurt aan Ad, die in zijn eentje de groep kwam versterken.
Zaterdagochtend was het de beurt aan 3 mensen die voor de eerste keer in Dranouter waren: Liesbeth, Miel en Ruud.
We hebben natuurlijk ieder avond en de gehele zondag op het festivalterrein vertoeft.
Alleen de zaterdagmiddag is ieder jaar weer de muzikale uitspatting van de Somsband in het dorp. Ieder jaar loopt de Somsband weer door het dorp om bij de drie cafés muziek te maken. Ook de dorpsbewoners proberen we in het zonnetje te zetten zoals te zien op de foto hieronder. Dit zijn de bewoners van het huis tegenover 't Oud Kerverijtje in de Lettingstraat waar we elk jaar weer hartelijk worden ontvangen!


Staand: Koos-bewoner-bewoner-Miel-Liesbeth-Myranda-Jos-Chaja
Zittend/knielend: Dave-Ed-Ruud-Ad-Karin

Oorspronkelijke tekst:

Luchfoto van het terrein

Een luchtfoto van het festivalterrein in 2007


Het Dranouter Festival ontstond in 1975 vanuit de toenmalige toonaangevende folkclub “De Zon”. Het eerste festival was een ééndaags gebeuren op de speelplaats van de toenmalige jongensschool. Er speelden 8 groepen en er waren een 300-tal toeschouwers.

In 1977 werd het voor het eerst een tentenfestival. Het festival lokte toen al meer dan duizend toeschouwers. Eind de jaren ’70 had Dranouter zich geprofileerd als Folkfestival naar Angelsaksisch model met groepen uit voornamelijk Engeland, Vlaanderen, Frankrijk en Nederland.

In de jaren ’80 stagneerde de groei. De folk kreeg het moeilijk en werd wat in de verdrukking geduwd door de opmars van allerlei elektronische toestanden en de rock. Het festival moest het stellen met drie- tot vijfduizend toeschouwers – veelal veteranen van 1968 – en kreeg een sterk hippie-imago mee.

Eind de jaren tachtig kwam de kentering. De programmatie werd toen ook opengetrokken naar wereldmuziek en fusies tussen genres deden hun intrede. De interesse groeide, waardoor ook ‘grotere namen’ konden worden geprogrammeerd. In 1995 steeg het toeschouwersaantal tot 45.000. ‘Dranouter’ was een begrip geworden als zomerfestival.

Ondertussen zat de tweede folkrevival er aan te komen, waardoor ook meer jonge mensen de weg naar de folkweide vonden. In 1997 barstte het festivalterrein bijna uit zijn voegen met meer dan 65.000 toeschouwers. Sindsdien is de oppervlakte nagenoeg verdubbeld, werd het publiekscomfort gevoelig vergroot en werd de nieuwe concerttent op gejuich onthaald.

Dranouter is klaar voor de 21ste eeuw.

adres: http://www.folkdranouter.be/festivalsite/index.htm