Kroniek van de SomsBand
maandag 6 november 2006
Ed Sommen, Ulicoten 26-11-2005
Toeval bestaat niet, door vandaag te handelen bepaal je de geschiedenis van morgen!
Ed had toevallig ? Een oude sousafoon in bruikleen van de Brassband van Ulicoten ook de grote trom van het Ammazuurke stond toevallig ? Dikwijls bij ons thuis .
Vandaag precies 25 jaar geleden 26-11-1981 , het eerste jaar ook meetellen , vierde Ed zijn verjaardag , Kees had in zijn blauwe "eend" toevallig ? Een accordeon liggen, Jos had toevallig? Zijn schuif ook bij en toevallig ? Was de naald van de opdraaipick-up kapot . Bier drinken en zingen zonder muziek werd al snel saai dus iedereen die binnen was graaide naar een instrument . Tot diep in de nacht hebben we heel de Cor van der Bockstraat wakker gehouden en zonder dat we het wisten was er iets geboren . Nog bedankt Politie dat jullie zo slim waren om ons telefonisch mede te delen dat niet alle buren op onze nachtsymfonieën zaten te wachten . Onze overbuurman Ed de Jagher, een echte Haagse rakker, vroegere drummer van een bekende Haagse Band, vaste klant van Alice in het Klokske, zag hier de lol wel van in en vroeg of we samen geen Kerstconcert konden geven bij Alice .Vanaf toen is hij voor ons Nonkel Ed geworden .
Kees accordeon; Jos schuif; Nonkel Ed grote trom en Ed sousafoon zo vielen we bij ons Alice binnen en hebben ons hele Sint-Nicolaas repertoire daar geoefend .
S'omers gingen Kees en Ed met een "eend" vol toeters en bellen naar midden Frankrijk de Provance om er voor de plaatselijke bejaarde bond, drie slapende oudjes onder een grote boom, een concert te verzorgen . We kregen tenminste wel een Ricard te drinken maar om te overnachten moesten we een dak opknappen .
Met de kermis in Ulicoten trokken we naar de tent waar Dreamboot, onze neven van Hal, aan het spelen waren . In hun pauze kondigde Jef Snijders ons toevallig ? Aan als de "SomsBand" dus we moesten wel spelen en zonder dat we het wisten was ook onze naam geboren, bedankt Jef.
Onze vaste fanclub zat en zit nog steeds bij tante Nellie Jacobs van café Nova, ook hier hebben wij menig jubileum muzikaal opgeluisterd . Hoe later op de avond hoe harder Nellie haar eigen muziek zet, dit natuurlijk om ons te sparen .
Grijze bladzijde in onze geschiedenis is het overlijden van Nonkel Ed . In het begin van de negentiger jaren van het vorige decennium kreeg hij een hartaanval en mocht niet meer roken, drinken of muziek maken .
Dit heeft hij precies vier weken vol gehouden toen was hij weer niet te stoppen . Samen hebben we nog alle windhoeken van Baarle en omstreken voorzien van onze muziek tot we plotseling te horen kregen dat Nonkel Ed zijn laatste klap op de grote trom had gegeven, zijn gulle lach missen we nog steeds .
Na een erg rustige tijd is toen alles in sneltreinvaart gegaan . Vele nieuwe jonge en minder jonge talenten voelden en voelen zich aangetrokken door het steeds warmer wordend gevoel wat dit samenraapsel uitstraalt . De festivals kwamen in beeld . De tenten werden te klein dus moest er een grote tent gebouwd worden . Tien strijkijzers veel boerenbondplastiek en nog veel meer bier resulteerde in een pracht van een SomsBand-residentie op het folkfestival in Dranauter wat sinds dien ook niet meer door kan gaan zonder onze indrukwekkende aanwezigheid . Na een reportage op de BBC over de oranje mars in Dublin waren wij ervan overtuigd dat we ook een vaandel moesten hebben, zo trots, zo fier, zo van kom maar op, dit zijn wij, was precies wat onze gevoelens ook symboliseerde.Zo gezegd, zo gedaan . An had op zolder toevallig ? Nog wel wat oude gordijnen van Tante Miet liggen en Marcel had thuis de bezem van de steel gehaald en in twee stukken gezaagd . Na vier bakken bier waren we het eens over de kleur en de vorm , na vijf bakken over de tekst en na zes bakken zagen we toevallig ? Heel veel emblemen voor de SomsBand, de stier van Jupiler . Knap gedaan An . De floeskes, ook weer van Tante Miet haar gordijnen, completeerde het geheel . Vanaf nu konden we op pad met ons symbool en hebben we in Ronny een waardige vaandeldrager gevonden . Hij straalt het uit, zo trots, zo fier, zo van kom maar op dit zijn wij, de SomsBand .
Onze optredens zijn iedere keer weer uniek, soms met z'n drieën, soms met dertig man . Niemand weet van te voren wat er ons te wachten staat. Vaste klanten zijn De Blauwe Kamer, Amarant en Het Gaarshof, als er sfeer gebracht moet worden zijn wij van de partij.
Toevallig ? Bestaan we dus vandaag precies 25-jaar en Kees geeft een feest met muziek!
Kortom, hoe gekker hoe beter want voor het toeval van vandaag heb je gisteren de deuren geopend .
P.S Frank heeft ondertussen wel onze pick-up weer aan de praat gekregen.